Een klein muurtje, maar een wereld van verschil voor onze wilde bijen!
In het landschap dichtbij het weiland is een bijenmuur aangelegd, een constructie van zand, leem en stenen, speciaal ontworpen voor wilde bijen die in de grond nestelen.
Veel mensen denken bij bijen meteen aan honingbijen, maar in Nederland leven er zo’n 360 soorten wilde bijen, waarvan een groot deel solitair leeft.
Wat zijn solitaire bijen?
In tegenstelling tot honingbijen of hommels, leven solitaire bijen niet in grote volken. Elk vrouwtje bouwt haar eigen nest, vaak in holtes, hout, stengels of – zoals hier – in zandige grond. In dat nest legt ze eitjes en voorziet ze elk ‘kamertje’ van een beetje stuifmeel en nectar, zodat de larve straks genoeg te eten heeft.
Waarom een bijenmuur?
Veel solitaire bijen nestelen graag in kale, zonnige stukjes zandgrond. Maar zulke plekken worden in het moderne landschap steeds schaarser door verharding, bemesting en begroeiing. De bijenmuur bootst een natuurlijk zandig talud na: open, droog, warm en beschut tegen wind en regen – perfect voor soorten zoals de metselbij, maskerbij of zandbij.
Een cruciale schakel
Solitaire bijen zijn ontzettend belangrijk voor de bestuiving van bloemen, fruitbomen en wilde planten. Omdat ze dicht bij hun nest blijven, is het essentieel dat ze nestgelegenheid én voedsel (zoals bloemenweides of bloesembomen) in de buurt hebben. Zonder nestplekken verdwijnen deze soorten – en daarmee ook hun rol in het ecosysteem.
Met de aanleg van deze bijenmuur creëren we dus niet alleen een nestplaats, maar dragen we bij aan het behoud van de wilde bij in ons landschap.
Takkenril
Achter de bijenmuur is een takkenril aangelegd. Door de takkenril ontstaan ook kleine beschutte plekken. In deze ruimtes ontstaat een klein microklimaat wat weer geschikt is voor diverse insecten. Vogels kunnen hier ook een rustige en beschermde plek vinden om te rusten of een nest te maken.